„Maryjni uczniowie i misjonarze Chrystusa” – to hasło, pod którym 26 lipca 2026 r. w Niepokalanowie przebiegał Ogólnopolski Dzień Modlitwy Rycerstwa Niepokalanej.
Z Archidiecezji Przemyskiej uczestniczyli przedstawiciele wspólnot MI z Głowienki i Strachociny wraz z pocztem sztandarowym.
Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty i powitania pielgrzymów przez o. Ryszarda M. Żubera, Prezesa Narodowego MI.
Następnie głos zabrał o. Michał Szałkowski OP, Dyrektor Żywego Różańca Archidiecezji Warszawskiej. Wspomniał o przypadającym w tym roku jubileuszu 200-lecia powstania Żywego Różańca, założonego w 1826 roku w Lyonie przez bł. Paulinę Jaricot. Była ona twórczynią wielkich dzieł misyjnych. Założyła Dzieło Rozkrzewiania Wiary, które stało się fundamentem Papieskich Dzieł Misyjnych na świecie. Urodziła się w Lyonie w zamożnej rodzinie fabrykantów jedwabiu, lecz po głębokim nawróceniu oddała swoje życie Bogu i ubogim. Próbowała stworzyć chrześcijańską fabrykę, aby chronić robotników przed wyzyskiem, co doprowadziło ją do bankructwa. Zmarła w skrajnym ubóstwie i zapomnieniu, przebaczając wszystkim swoim dłużnikom.
O. Krzysztof Flis, redaktor „Rycerza Niepokalanej”, zachęcał do prenumeraty i propagowania czasopisma w środowiskach, w których żyjemy.
W dalszej części dnia sprawowana była Eucharystia, której przewodniczył J.E. ks. bp Michał Janocha, biskup pomocniczy Archidiecezji Warszawskiej.
W homilii nawiązał do czytania z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian (2 Kor 4, 7-15): „Przechowujemy skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas”.
Te słowa Apostoła Pawła, które dzisiejsza liturgia Kościoła nam daje, pasują do wielu świętych, a szczególnie do Ojca Maksymiliana, który dziś nas jednoczy. Ten prosty, choć dobrze wykształcony człowiek, o wielkim duchu i całkowicie zawierzony Niepokalanej, przyjął już w dzieciństwie z rąk Najświętszej Maryi Panny dwie korony – czystości i męstwa. To zawierzenie czyniło go przejrzystym, aby nie z niego, ale z Boga była owa przeogromna moc.
Był Bożym wizjonerem, jak każdy święty, a świętość jest największym wymiarem człowieczeństwa. W Maksymilianie objawia się wielkość człowieczeństwa z głową skierowaną ku górze i stopami twardo stąpającymi po ziemi. Był wielkim mistykiem i realistą. Wyciągnął ostateczne konsekwencje z tajemnicy Wcielenia, w której Bóg, Stwórca nieba i ziemi, stał się człowiekiem.
Wizja Maksymiliana to wizja świata żyjącego dla Niepokalanej. Z tej wizji zrodził się klasztor na ugorze. Z niej zrodziło się także Rycerstwo Niepokalanej, które pociąga tak wielu ludzi.
Ojciec Maksymilian był prorokiem, jak ogień przepełnionym miłością do Niepokalanej. Tym żarem pociągał innych i potrafił – nie on sam, ale dzięki łasce Bożej działającej przez niego – rozpalać setki tysięcy ludzkich serc.
Patrząc na życie św. Maksymiliana, św. Franciszka i Apostoła Jakuba, widzimy, że to nie zewnętrzne trudności ani prześladowania stanowią największe niebezpieczeństwo dla Kościoła. Przeciwnie – prześladowania mogą być dla Kościoła pomocą. Najniebezpieczniejszy dla Kościoła jest duch konsumpcji, który niepostrzeżenie zaczyna panować w naszych sercach. Człowiek zaczyna myśleć przede wszystkim o swojej wygodzie i wtedy ginie w nim Duch. Trzeba więc modlić się o gorliwość i wytrwałość.
Wspominamy czyn oświęcimski Ojca Maksymiliana. Jego wolna i nieprzymuszona decyzja oddania życia za ojca rodziny nie była przypadkowa. „Nie ma większej miłości, gdy ktoś oddaje życie za przyjaciół swoich”. Nie miał pewności, czy Bóg przyjmie tę ofiarę. Mówiąc te słowa o miłości, Jezus myślał o swojej Drodze Krzyżowej. To On oddał życie za swoich przyjaciół, za każdego z nas, nie wyłączając nikogo.
Czyn Ojca Maksymiliana i tylu świętych, którzy poszli do końca w ślady Chrystusa, uzmysławia nam wielkość tej ofiary. I to jest Eucharystia.
Na zakończenie, poprzez ponowienie Aktu poświęcenia się Niepokalanej, uczestnicy mieli możliwość przyjęcia do Rycerstwa Niepokalanej.
Po przerwie Marcin Perłowski, Dyrektor Centrum Życia i Rodziny w Warszawie, wygłosił konferencję na temat wartości rodziny, obrony życia oraz zagrożeń, jakie jej dotyczą.
O godz. 15.00 odmówiono Koronkę do Bożego Miłosierdzia, a po niej koncert Chóru Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na Niedźwiadku w Warszawie-Ursus zakończył Ogólnopolski Dzień Modlitwy Rycerstwa Niepokalanej.
Ogólnopolski Dzień Modlitwy MI organizowany jest od 1979 roku w Niepokalanowie, w miejscu uświęconym pracą św. Maksymiliana M. Kolbego. Dzień ten został ustanowiony z inicjatywy śp. br. Innocentego M. Wójcika na pamiątkę ofiary św. Maksymiliana M. Kolbego, który zgłosił się na śmierć głodową w zamian za jednego z więźniów obozu koncentracyjnego w Auschwitz.
Bogu w Trójcy Jedynemu i Maryi Niepokalanej niech będą dzięki!